Kom...
Zie je die lichten daar verderop?
Daar zullen we binnen 2 of 3 dagen zijn, meer niet.
Daarna moeten we alleen nog het huis vinden.
Chloe...
We gaan ze om 'n zwembad vragen om ons weerzien te vieren!
Wacht! Ik heb niets gezien!
Ze graven er maar een in 't gazon. Dat hebben we verdiend!
Ik zal je in m'n armen nemen en je leren zwemmen.
Nee! Chloe!
Niet bewegen!
Niet bewegen, Chloe!
Ik zal je niet aanraken.
Ik zal je niet aanraken!
Het is oke... Laat haar maar... Jij komt met mij mee!
Vooruit.
Ga zitten.
Ik heb toch gezegd dat je haar niet moet aanraken.
Jullie zijn bij je geboorte achtergelaten...
...en op straat in Marseille gevonden.
Gingen jullie daar naar toe?
Toen jullie zes maanden waren, zijn jullie uit elkaar gehaald.
Je zus werd in 'n speciale instelling geplaatst en jij in 'n pleeggezin.
Toen je vijf was, begon je naar haar te vragen.
Vanaf je zesde liep je voortdurend weg om haar te zoeken.
Je ging van tehuis naar tehuis, tot 'n instelling jullie allebei wilde opnemen.
Daarna ging alles twee jaar goed.
Sorry.
En toen, vier maanden geleden, zijn jullie verdwenen.
Maar er is iets dat ik niet snap. Jij en je zus waren toch samen.
Waarom zijn jullie dan weggelopen?
Ik ben hier, Chloe.
Maak je niet ongerust. Ze halen ons niet uit elkaar.
Tot we voor de rechter komen, gaan ze ons hier in de buurt plaatsen.
Zodra we daar zijn, moeten we vluchten!
Maar wat doe je, Sarah? Kom hier.
Blijf bij me, Chloe!
Catherine? Hier zijn de kinderen.
Dank je.
Hebben ze gegeten? - Ja, voor ze hier kwamen.
Kom, ga zitten.
Goed. Straks kunnen jullie je wassen en uitrusten.
Djamel zal jullie je kamers laten zien. Chloe krijgt er een voor haar alleen.
Morgen worden jullie bij Dr. Doran, de kinderpsychiater, verwacht.
Hij zal beslissen wat er met Chloe gaat gebeuren.
Jij gaat naar school.
Ga maar vast 'n beroep bedenken. Wat zou je graag willen worden?
Ik weet 't niet, waar hou je van?
Bomen...
Goed, dan zet ik je in de houtwerkplaats.
Door jullie hier te plaatsen, gaf de rechter jullie...
...nog 'n kans om samen te blijven.
Ik bedoel, een laatste kans.
Begrijp je dat?
Joseph? - Ja.
He, wie gaat zich met haar bezighouden?
Wacht. Sylvie. - Ja!
Het is alleen 's nachts. Het is niet voor lang.
Het meisje waar ik 't over had, Chloe. Dit is haar broer, Joseph.
Je mag haar niet aanraken! Nooit!
En je moet alles tegen haar zeggen. Doe dit, doe dat, loop. Anders doet ze 't niet!
En in de kamer moet je haar alles laten zien. Zeggen dat 't van haar is...
Ja, ja... Kom, meisjes. Naar de douches. Kom, Chloe.
Ga maar, Chloe.
Kom, een beetje opschieten.
Zet dat zachter, Francois!
We wachten al twee weken op die deur. Dat is je bed, en je kast.
Leg je spullen erin. En doe 'm op slot!
En daarna kom je naar de douches. Daar langs. Opschieten.
Kom, vlug 'n beetje. Naar bed.
Verdomme! M'n geld is weg! - Ik heb je hier alleen gelaten.
Nou en? Er is geen deur! - Bij mij ook niet.
Ali, als jij het bent... - Nee, ik zweer het.
Geef me m'n armband terug!
Nu is 't genoeg! Hou op!
Hou op! Franck.
Wat is er? - Help me zoeken. Er is weer gestolen.
Wacht maar, Ali!
Alle vier naar buiten.
De mensen zijn raar. Ze praten maar door over jou en je zus.
Ik loop ook altijd weg. Ik breek in huizen in.
En dan?
En dan? Ik ga ervandoor, dat is alles!
Dan vind je 't niet erg als ik jouw bed neem!
Ik moet beneden slapen, voor m'n zus. -Nou en?
Toe... Je krijgt twee sigaretten. - Waar zijn ze?
Ik heb ze hier niet. Je krijgt ze morgen. - Dat is je geraden.
Nee, Chloe.
Nu niet.
Ga slapen. Morgen gaan we weg.
Het is goed.
Dag, Joseph. Chloe.
Je mag gaan zitten, Joseph.
Hou op!
Ze is niet gek!
Nee, dat weet ik.
Ik heb jullie dossier vanmorgen doorgenomen.
Ze is erg vooruit gegaan sinds jullie samen zijn.
Gefeliciteerd.
Nee, ik meen het, heel goed.
Je hebt altijd je ouders willen terugvinden, he?
Ze hebben ons gedumpt als 'n hoop oud vuil.
Ja, maar ik vertrouw op je verbeelding.
Je vond zeker dat hun gedrag wel door de beugel kon.
Het was alleen 'n probleem om ze terug te vinden.
Je wist niet waar ze waren.
Tot Chloe op 'n dag met haar spulletjes...
...een huis maakte.
Het huis. - Geef hier! Dat mag u niet doen.
Daat is waaaar
Je dromen zijn van jou.
Sindsdien denk je dat zij het huis wil en kan terugvinden.
En dat ze daar zal genezen.
Dat is wat je wilt, toch?
Ouders, een huis, en een zus die zich laat aanraken.
Dat zijn jouw dromen, Joseph, niet de hare.
Dat is wat u zegt! - Nee, Joseph.
Wil je ons twintig minuten alleen laten?
Nee, waarom? Ik wil blijven!
Ga maar even in het park wandelen.
Ziet u wel? Zij wil ook dat ik blijf.
Nee, ze wil de puntenslijper.
Omdat hij hard is en ze hem kan vertrouwen.
Ze is bang voor alles wat zacht is.
Ik wist zeker dat jij het was.
Het is oke.
Kom mee voetballen. Jij neemt Ali's plaats in het doel in.
Geef de bal, vooruit!
Daar! Kom op, naar mij. Pass...
He, Joseph!
Gaat het, Sabrina? - Wat heb je nou?
Ben je gek geworden? - Zie je niet dat het 'n spelletje is?
Nu is het genoeg! Ga weg!
Ah, Joseph... We stonden op je te wachten.
De school is in het andere gebouw. Je mag haar meenemen.
Hij moet in het bureau blijven. Daar hoort hij thuis.
Je krijgt hem weer als je terugkomt.
Dank je. Tot morgen.
Hij is net zoals de anderen. Hij denkt dat je onnozel bent.
Dat je nergens benul van hebt. Dat je nooit zal veranderen.
Hebben jullie de klaslokalen gezien? - Ja.
Haast jullie dan. - We gaan toch lopen.
Wacht, niet bewegen.
Wilt u dat ik blijf? - Nee, Djamel, bedankt.
Als jullie ons uit elkaar halen, maak ik me van kant.
Je gaat eraan onderdoor.
En wat dan nog?
Ze heeft me nodig.
Ze doet niets meer als ik er niet ben.
Ze eet zelfs niet meer.
Ze had kunnen verongelukken.
Kom... kom.
Waarvoor ben je bang? Vooruit.
Dat meen je niet. Geen muziek, zei ik.
Vooruit!
Dag, Francois.
Dit is Joseph.
Voorzichtig, Joseph.
Hij voelde dat je zenuwachtig was.
Daarom maakt Chloe mozaieken en tekent ze een huis.
Ze weet dat jij dat leuk vindt. Dat stelt haar wat gerust.
Dat is niet waar! - Ze is zo bang...
Waarvoor? - Voor alles.
Voor jou, mij, haar eigen lichaam.
Het leven schrikt haar af. En omdat 't leven overal is...
Als ze glimlacht, is zij het niet die je ziet.
Dat is maar schijn, een facade, zodat men haar met rust laat.
Chloe's ware gezicht zie je als je haar aanraakt,...
...als ze schreeuwt van angst.
De rest van de tijd verstopt ze zich achter haar lichaam.
De dag dat ze de wereld zal aanvaarden en kan praten en lachen...
...zal ze herboren worden.
Dan zal ze beginnen te leven. Zou dat niet prachtig zijn?
Er was geen zwembad, Chloe. Dat is er nooit geweest.
Hij heeft gelijk. Je deed dat omdat ik dat tegen je zei.
Maar wat gaan we nu doen?
Nou? Waarop wacht je?
Ik maak haar kapot! Zie je wat ze me aangedaan heeft?
Pas op!
Hou je bek of je gaat eraan!
Maar eerst geven we je allemaal een beurt!
Ik ga ze alles vertellen! Dan ben je zo terug in het gesticht!
Die smerige teef! Nu heb ik m'n schoenen vies gemaakt.
Ze zal zwijgen. Ze weet wat haar te wachten staat als ze me terugsturen.
Ze weet dat ik daar niet om lach.
Zeg nu eerlijk... zie ik er uit als 'n gek?
Op een dag keek ik thuis naar een documentaire over vissen.
M'n vader komt naast me zitten.
Hij wijst 'n walvis aan op tv...
...en zegt: kijk, een tandbaars.
Ik antwoord: nee, papa. Geloof me.
Cousteau zei dat het een walvis was.
Paf! Hou je mond! Ik zeg dat het een tandbaars is!
Ja, papa, je hebt gelijk.
Cousteau is dom. Het is een tandbaars.
Hij fietste altijd naar zijn werk.
Op 'n dag heb ik 'n brommer gepikt en ben hem achterna gereden.
Ik heb gewacht tot er niemand te zien was...
...ben erop af gereden en heb 'n harde trap tegen z'n wiel gegeven.
Hij viel, maar helaas was de rotzak niet dood!
En ik, sukkel, ben gepakt.
Ik zoek jongens om buiten een slag te slaan.
Een fantastisch plan. Het ligt voor het grijpen.
Nee, laat maar. - Waarom?
Wat heb je te verliezen? Je zus kun je hier laten.
Ik laat haar nooit achter. Ze is m'n enige familie.
Dan heb je geen geluk. - Vergeleken met jou, zeker.
Pas op, vergeet niet dat ik gestoord ben!
We zullen hier nog even blijven. Tot je genezen bent.
Misschien heb je het zwembad alleen voor mij gemaakt.
En anders is het ook zo! We zullen overal zoeken!
We zullen ze wel vinden!
Goedendag.
Dag, Chloe.
Wacht, Joseph. Ik moet je spreken.
Ik heb groot nieuws voor je.
Wat is er?
Ten eerste is je moeder hier geweest.
Ze zou je graag willen zien, met je praten.
Ze had het eerder willen doen... - Waarom deed ze dat dan niet?
Jammer genoeg was dat onmogelijk.
Maar dat zal ze je wel uitleggen. Je kan het haar vragen.
En onze vader? - Je vader is dood.
Het spijt me.
Waarom is ze niet bij ons geweest?
Ze komt binnenkort terug.
Hoor je dat, Chloe?
Zij was ook naar ons op zoek. Al die tijd...
Joseph, je moeder neemt je binnenkort mee naar huis.
Maar voorlopig blijft Chloe bij ons. We moeten samen nog iets afmaken.
Ze heeft u niet meer nodig. We gaan naar huis.
Dat heeft ze nodig. Dat heeft ze altijd gewild.
Nee, ik zei toch dat ik nog meer nieuws had. Kijk.
Dat heeft u me al laten zien.
Duw haar terug. Duw haar terug.
Zie je, Joseph?
Hier stelt ze zich open voor het leven, de wereld.
Ze maakt vooruitgang.
Je kunt haar komen opzoeken wanneer je maar wilt.
Je moeder wil haar zelfs af en toe voor 'n weekend komen halen.
Ik hoop dat ze ons direct meeneemt.
Ze hebben haar zeker omgepraat, die smeerlappen.
Maar ik zal haar zeggen hoe belangrijk het voor je is.
Na wat ze gedaan heeft, kan ze ons niks weigeren.
We zijn er bijna, Chloe.
Dit is allemaal voorbij voor ons!
Hou op!
Hou op met die stommiteiten! Nu niet, zij is er!
Dag, Joseph.
Je neemt ons mee naar huis...
Luister naar je moeder. Ze wil iets tegen je zeggen.
Luister niet naar hen. Ze zeggen maar wat.
Zodra we thuis zijn, wordt ze wel beter.
Dat is niet mogelijk, Joseph. - Jawel!
Je moet me geloven. - Luister naar haar, Joseph.
Ik weet niet hoe ik het je moet zeggen. Je lijkt zo...
Toen ik je achterliet op straat...
Die dag... Ik wist niet wat ik deed.
Dat is waar. Maar ik kan me je nog heel goed herinneren.
Je was zo klein in m'n armen.
Ik heb een hele tijd gelopen.
Ik weet niet waarom ik ben blijven staan.
Of toch, ik hoorde iemand huilen en toen zag ik haar.
Ze lag daar op het voetpad en ik heb je naast haar gelegd.
Zodat je minder alleen zou zijn. - Je liegt. Je bent m'n moeder niet!
Wel waar. Je moet me geloven.
Je zegt dat omdat je haar niet wil!
Laat haar gaan! - Ik ben nog niet klaar.
Daarvoor zul je boeten!
Pas op!
Vooruit.
Doe dat niet!
Lichtkeversstraat... hou op!
Lichtkeversstraat...
Hou op, zei ik. Dat is oke. Het is niet ver weg.
Hou op, Chloe.
Je weet niet waar je heen gaat.
Ik wel.
Daar zijn we geboren. Op dat adres. Kijk!
Oke. Ga je gang. Doe wat je wil.
Daar is je huis!
Kijk.
Het is mooi.
Precies zoals in je tekeningen.
Kom.
He! Wat doe je...
Laat hem los!
Wacht! Ga niet weg.
Jullie mogen blijven. Allebei. Joseph!
We moeten iets anders verzinnen. Zo komen we hier niet weg.
Rennen!
Wat doe je? Ben je verdwaald?
Rotzak! Heb jij ons met stenen bekogeld?
Nee, m'n maten. Ze moeten toch iets te doen hebben.
Ik heb van de verwarring geprofiteerd en ben ook weggelopen.
Je kan het me nu wel zeggen. Wie was die vrouw?
Niemand.
Jullie kunnen hier blijven. Ik heb een grot ingericht.
Ik zal je een matras geven. En je over m'n plan vertellen.
Wat is dat dan?
Simpel: veel poen verzamelen en dan doen waar we zin in hebben.
We belazeren iedereen!
Zijn je maten niet geinteresseerd? - Dat is anders.
Dat heb je toch gezien. Die kunnen niks.
Maar ze zitten in het complot. Ons aantal is onze kracht.
Niet doen, Chloe.
Ik weet wat dat voor jou betekent. Maar ze halen ons uit elkaar.
Ik zweer het je.
En ik? Wat gaat er van mij worden?
Wacht. Waar ga je heen? - Daar moet veel poen zitten.
Dan doen we het 50-50.
Vijf minuten. Meer niet! Ik neem de kamers.
Vooruit, Chloe. Kijk. Je bent thuis.
Hou op! Dat moet je niet meer doen!
Je bent er nu!
Kijk! Er is toch iets waar je op reageert.
Waarom hebben we dat anders gedaan?
Kijk!
En als ik dat doe?
Heb je me daarom hier gebracht? Om je te wreken?
Maar wees gerust, Chloe.
't Kan me niks schelen als je niet verandert.
We gaan ver weg.
Je zal altijd m'n zus zijn.
Maar wat doe je daar?
Kom, Joseph! We moeten hier weg!
Kom op!
Kijk.
Heb je gezien hoe mooi het daar is?
Op een dag zullen we daar naar toe gaan.
Dat beloof ik je.
Ik ben zo terug. Ik ga sigaretten halen.
He! Waar ga jij naar toe?
Rustig. We zijn bijna bij het tehuis.
Kom. Kijk.
Geen probleem. Niet verstopt.
Geen gat. Niets.
Het water, hetzelfde.
Het werkt.
Als je naar de tv wil kijken...
Hij doet 't. En op jouw leeftijd is het gratis!
Eet nou, Chloe!
Eet...
Ik kan niet direct komen.
Ik kan niet, ik kan niet direct komen.
Je moet je dus alleen zien te redden.
Alleen.
Je moet eten!
Eet, eet, je moet eten!
Binnenkort kom ik je halen. Ik beloof het je.
Ik beloof het je, Chloe, binnenkort kom ik.
Binnenkort.
Je moet dus eten, eet.
Eet. Vooruit, eet!
Je mag me niet in de steek te laten.
Je hebt het recht niet. Je hebt het recht niet...
He! Kom, sta op! Je hebt bezoek.
Speciale toestemming van de rechter.
Vooruit. Schiet op!
Kom op. Schiet op, daarna ga je terug naar je cel.
Loop door, maar rustig aan!
Dat is genoeg!
Verdomme!
Het is oke.
Gaat het?
Gaat het, Joseph?
Die inbraak heeft redelijk veel poen opgebracht.
Zo heb ik m'n plannen kunnen uitvoeren. Kijk!
Ze hebben 't over ons in de krant en op tv!
We zijn beroemd!
En ik weet waar je zus is!
In het psychiatrisch ziekenhuis waar ik gezeten heb.
Waar langs? - Daar.
Doe open! Schiet op!
Hier.
Ik moet je aanraken.
Het spijt me.
Wacht.
Vooruit! Je moet eten.
Eet. Vooruit.
We kunnen hier niet blijven.
We moeten een schuilplaats vinden tot je beter bent.
Op een dag zullen we een eigen huis hebben
met bomen in de tuin en een rivier...
Wat je maar wilt. Dat beloof ik je!
Kom!
Zie je die ouwe met z'n tas? Kom op!
Vooruit. Het duurt niet lang.
Schiet op, nou.
Vooruit, pak die doos.
Morgen proberen we een andere tunnel.
Hoor je die muziek?
Nee, je moet met jouw oren luisteren. Zo. Jouw oren. Die van jou.
Kom, Chloe. - Voor wie komen jullie?
Niemand. We kwamen gewoon even langs.
Geeft niet. We kunnen praten. - Hoe heet je vriendin?
Ze is niet m'n vriendin, ze is m'n zus!
Als je zin hebt om te dansen. Ga je gang. Dans maar!
Zeg tegen je zus dat ze zich uitkleedt. Ik geef je een joint!
Bloot! Bloot! Bloot!
Hou op!
Kom. Je moet niet bang zijn, zwem maar.
Zo ja.
Hou op.
Hou op, zei ik!
Ik wil niet dat je me nog 'n keer zo aanraakt!
Je weet niet wat je me aandoet.
Ik kan er niet meer tegen, Chloe.
Ik ga hiernaast slapen. Dan ben ik niet ver weg.
Maak je geen zorgen.
Ik zal nog altijd vlakbij zijn.
Hoor je me?
Ik ben hier.
Zie je wel, het is bijna hetzelfde.
Je mag hier komen als je wil.
Rustig.
Niks aan de hand. Het is 'n jongen. Bel de centrale.
Wat doe je nog zo laat op straat?
Hoe heet je?
Joseph.
En je achternaam?
Weet je naam niet meer?
Waar woon je?
Ik moet naar m'n zus.
Maak je geen zorgen, we gaan samen. Woon je bij haar?
Hoe heet ze? - Franck.
Chloe.
Leg je handen op de motorkap en...
Stop!
Ik ben hier, Chloe. Het is voorbij.
Vergeef me. Ik ben een grote sukkel.
Het zal wel gaan.
Je moet je geen zorgen maken.
We gaan weg uit de stad.
Verdomme, Chloe. Wat heb je gedaan?
Stap in, Chloe!
Stap in!
Dag, wat is er aan de hand?
We hebben een ongeluk gehad.
Mogen we alstublieft even bellen? - Ja, ja, natuurlijk.
Kom binnen.
Daar naar links. Nee, niet daar langs!
Chloe! Kom hier!
Ik wil haar geen kwaad doen.
Maar als je dichterbij komt, snij ik haar de keel open.
Het is een mooi huis.
Wonen jullie hier al lang?
Al een tijd, ja.
We willen alleen maar wat uitrusten.
Voorzichtig.
En? Hoe is het boven?
Is het naar je zin?
Kom.
Je moet...
Je moet gaan zitten.
En met je benen duwen.
Begrijp je?
Probeer maar.